{{title}}

{{message}}

عضویت
مجمعی ها

نقد و بررسی فیلم " خط ویژه"

فیلم "خط ویژه" رو با چند تا از بچه های مجمع توی جشنواره فیلم فجر اصفهان دیدم و از طرف دیگه یکی از فیلماییه که به همراه "چ"، "طبقه حساس" و احتمالا "آرایش غلیظ در جدول اکران نوروزی قرار داره به خاطر همین با خودم گفتم نقدی که برای این فیلم نوشته بودم رو اینجا قرار بدم تا نظرات شما رو هم درباره فیلم بدونم

خط ویژه سومین فیلم مصطفی کیایی پس از "بعد از ظهر سگی سگی" و "ضد گلوله" است. کارگردانی که در تلویزیون هم در مقام نویسنده ی سریال هایی مانند "خروس"، "میهمانان ناخوانده" و"راه در رو" حضور فعالی در کنار یار شفیقش سعید آقاخانی دارد. خط ویژه در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر سیمرغ بهترین فیلم از نگاه مردمی و دیپلم افتخار بهترین بازگیر مکمل مرد را برای بازی میلاد کی مرام به دست آورد. آن هم در حالی که اثر قبلی کارگردانش دیپلم افتخار بهترین فیلم و سیمرغ بهترین فیلمنامه را از سی امین جشنواره فیلم فجر به دست آورده بود.
مهم ترین مشخصه مصطفی کیایی به عنوان نویسنده ی آثار کمدی این سال های سینمای ایران آشنایی و مهارتش در جذابیت بخشیدن به ایده های کلیشه ای تاریخ سینماست مثلا ضدگلوله را درنظر بگیرید؛ فیلمی با ایده ای که بارها در بین فیلم های دفاع مقدس استفاده شده بود با کمی تغییر به یک ایده ی ضدکلیشه ای و جذاب تبدیل شد. اصولا فیلم های کیایی(چه در مقام نویسنده سریال های تلویزیونی و چه در مقام کارگردان فیلم های سینمایی) جذابیتشان را مرهون فیلمنامه های سرپا و ریتم جذابشان هستند. خط ویژه هم از این قاعده مستثنا نیست. خط ویژه فیلمنامه ی قصه گو و جذابی دارد که حول چندین شخصیت مرکزی و اصلی می گذرد. همین تمرکز کامل بر روی شخصیت های متعدد فیلم کار سختی بوده که کیایی در نوشتن فیلمنامه اش به خوبی از پس آن برآمده است و توانسته هم به اندازه قصه پردازی کند هم به اندازه شخصیت پردازی.
اما از فیلم نامه که بگذریم میرسیم به کارگردانی. فیلم با هلی شات آغاز و با هلی شات به پایان می رسد گویی تمام این سیکل اتفاقات به شکل روزمره در شهر پرسروصدای تهران در حال تکرار است. دیالوگ های پینگ پونگی در کنار سیر وقایع هیجان انگیز فیلم در طول داستان همراه با یک کارگردانی به جا و حساب شده باعث شده است تا فیلم ریتمی سریع و دیدنی پیدا کند که در همراه کردن مخاطب با داستان بسیار موثر هم هست. از طرف دیگر کارگردانی فیلمی با این حجم از بازیگر ( که حتی در سکانس هایی از فیلم تا 7-8 بازیگر هم بالا می رود) مسلما کار سختی بوده که مصطفی کیایی در این بخش هم موفق ظاهر شده است.
در کنار جذابیت حاصل از کمدی که بار عمده ی آن بر روی دو شخصیتی است که هومن سیدی و محسن کیایی عهده دار نقش آفرینی آن ها هستند فیلم در جنبه ی درام هم کم نمی آورد که در این مسیر از بازی خوب میلاد کی مرام باید تقدیر کرد. در کل فیلم از نظر جنبه های بازیگری هم حرف های زیادی را برای گفتن دارد به خصوص هومن سیدی که پیش از این هم به او اشاره کردم.
البته ضعف هایی در فیلمنامه و کارگردانی هم وجود دارند مثل صحنه ی کشتن صاحب کار میترا حجار که بسیار نابجا به نظر می آمد. اما با توجه به وضعیت کلی فیلم می توان از مسائل و مشکلات فیلمنامه یا کارگردانی به دیده ی اغماض گذشت.
ولی مثبت ترین ویژگی خط ویژه که آن را به فیلم محبوب مردم و منتقدان درآورده است نه فیلمنامه اش است و نه کارگردانیش بلکه طرف مردم بودن است، این که فیلم حرف مردم را می زند نه حرف مسئولان فلان اداره ی دولتی مثبت ترین ویژگی آن است.
سید علی ذاکر
خیلی خوب بود
ولی اون صحنه کشتن صاحب کار رو یادم نمیاد
کجا رو میگی؟!
  • 10 اسفند, 1392
  • ·
  • احسنت!
عرفان فرهادی
اون صحنه ای بود که یاروئه اومد دم خونه ی میترا حجار بعد اون یکی پسره از راه رسید و زد تو سرش بعد پلیس اومد! به نظرم اون صحنه فقط به خاطر این که پلیس اون جا جمع بشه اضافه شده بود تا اینا مجبور بشن از اون خونه دربرن و هیچ کارکردی نداشت هرچند طنز اجرا شده بود ولی وصله ی ناجوری بود توی فیلم
  • 10 اسفند, 1392
  • ·
  • احسنت!